بررسي اثر عصاره آبي- الكلي دانه خرفه و هورمون استراديول بر آستانه تحمل درد در موش‌هاي سوري ماده

مقدمه: بسياري از عصاره هاي گياهي وجود دارند كه توانايي كاهش پاسخ درد را دارند. همچنين، مطالعات حاكي از اثرات تعديلي استراديول بر درد مي باشند. هدف: در تحقيق حاضر اثر عصاره آبي الكلي گياه خرفه و استراديول بر آستانه درد در موش سوري ماده مورد ارزيابي قرار مي گيرد. روش بررسي: در اين مطالعه تجربي، تعداد 90 سر موش سوري ماده نژاد بالب سي به طور تصادفي به گروه هاي كنترل، دريافت كننده دوزهاي پايين، متوسط و بالاي عصاره خرفه و استراديول و دريافت كننده »عصاره خرفه + استراديول « تقسيم شدند. پس از تزريق درون صفاقي عصاره يا هورمون، آستانه درد توسط آزمون تيل فليك اندازه گيري شد و داده هاي به دست آمده از طريق آناليز واريانس يك طرفه تجزيه و تحليل شدند. نتايج: آستانه تحمل درد بعد از تزريق دوزهاي متوسط و بالاي عصاره خرفه نسبت به گروه كنترل افزايش معني داري داشت (به ترتيب: 0.005 P و 0.009 P). همچنين، تزريق دوزهاي متوسط و بالاي استراديول موجب افزايش معني دار آستانه درد نسبت به گروه كنترل شد (به ترتيب: P 0.009 و P 0.001). در نهايت، تزريق توأم دوز پايين خرفه و دوز پايين استراديول و نيز تجويز توأم دوز بالاي خرفه و دوز بالاي استراديول، در مقايسه با گروه كنترل افزايش معني داري داشته است. اما در مقايسه با گروه هاي دريافت كننده دوز پايين خرفه و دوز پايين استراديول تغيير معني داري وجود نداشته است. نتيجه گيري: تحقيق حاضر نشان داد كه عصاره خرفه و استراديول موجب افزايش آستانه درد در موش سوري ماده شده است. بنابراين، اين نتايج ممكن است نشان دهنده اثرات شبه مورفيني عصاره خرفه و استراديول باشد.