درآمدي بر «يأس» و «اميد» در فراز و فرود تمدن اسلامي (رويكرد الهياتي و تاريخي)

فاقد عنوان لاتين

«اميد» و «يأس» هرچند مقولاتي مرتبط با روان فرد فرد جامعه است، ليكن در يك نگاه كلان هريك از اين دو در فراز و فرود تمدن‌ها ازجمله تمدن اسلامي نقش بسزايي داشته است. ريشه‌هاي يأس و اميد تمدني همواره در تاريخ متغير بوده، گاه متأثر از عقايد ديني (موعودگرايي) و گاه برخاسته از تحولات اجتماعي و سياسي (مثلاً حملات صليبي‌ها و يا حملات مغولان) بوده است. آنچه در اين مقاله مورد تأكيد و تمركز خواهد بود، نخست مروري نظري و الهياتي (در نگرش اسلامي، مسيحي و يهودي) بر نسبت ميان «اميد»، «ايمان» و «تمدن» است. سپس در گامي ديگر با مروري اجمالي بر گذشته‌ها و دوره‌هاي هفتگانۀ تمدن اسلامي، نمونه‌ها و مثال‌هايي از اميدها و نااميدي‌ها و آثار كلان و بزرگ اجتماعي هر يك در اوج و حضيض تمدني مورداشاره قرار مي­گيرد تا فرايند تاريخي حركت از يأس به اميد، از جاهليت عربي به جامعه مدينه النبي در نقطه‌هاي عطف تمدن اسلامي را ترسيم و تصوير كند.

فاقد چكيده لاتين