درآمدي بر تمايز جايگاه مادري در آموزه هاي قرآني و روايي با منزلت مادر در منابع فقه شيعي

فاقد عنوان لاتين

مادر به مثابه يكي از والدين در آموزه ­هاي قرآني و روايي شيعه اهميت زيادي دارد و منزلت والايي براي وي در نظر گرفته شده است.احترام به والدين بويژه مادر، امري است كه بلافاصله پس از مسأله توحيد در آيات قرآن مورد توجه قرار گرفته و مادر انبياء الهي ؛ موسي و عيسي عليهما السلام مخاطب وحي قرار گرفته ­اند. در سخنان پيامبر (ص) و امامان شيعه (ع) نيز جايگاه بلند مادر تأكيد شده است.در همان حال منابع فقه شيعي در كتابهاي مختلف به تناسب احكامي را در مورد حقوق مادر بيان كرده­ اند. اين جستار نشان داده كه امتيازهاي حقوقي مادر در منابع فقهي به هيچ روي مساوق مقام و جايگاه مادر در آموزه هاي قرآني نيست. بنظر مي­رسد منابع فقهي به مادر صرفاً به مثابه ظرفي براي نگهداري و پرورش نطفه نگريسته اند ، چنان كه پس از وضع حمل، فرزند را ملحق به پدر دانسته و از اين رو به در بحث انساب، شيردادن، حضانت، قيموميت و ولايت براي مادر حقوق در خوري قايل نشده ­اند.اين در حالي است كه آموزه­ ها ي قرآني فرزند را ملحق به هردوي والدين دانسته و بويژه حضانت فرزند براي مادر را تأييد و تأكيد كرده است

فاقد چكيده لاتين