نقش تمايز خود و سبك‌هاي دلبستگي در پيش بيني صميميت زناشويي

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش تمايز يافتگي و سبك‌هاي دلبستگي در پيش بيني صميميت زناشويي زوج‌ها متأهل شهر زنجان انجام شد. روش پژوهش همبستگي بود. تمامي زوج‌هاي متأهل ساكن شهر زنجان در سال 1397 جامعه آماري پژوهش حاضر را تشكيل دادند. نمونه نهايي شامل 278 نفر بود كه به روش نمونه گيري خوشه‌اي مرحله‌اي انتخاب شدند. ابزار پژوهش مقياس صميميت زناشويي باگاروزي (2001)، پرسشنامه تمايز يافتگي اسكورون(2000) و پرسشنامه سبك‌هاي دلبستگي دلبستگي هازن و شيور (1995) بودند. تجزيه و تحليل با استفاده از رگرسيون چند متغيره به روش گام به گام انجام شد. نتايج نشان داد كه كه يافتگي و ابعاد آن توان پيش بيني صميميت زناشويي را ندارند. از بين سبك‌هاي دلبستگي، فقط سبك دلبستگي اجتنابي توانست صميميت زناشويي را پيش بيني كند (02/0R2=). از يافته‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان در راستاي تدوين و اجراي برنامه‌هاي آموزشي و درماني به منظور افزايش صميميت زناشويي زوج‌ها استفاده كرد.

this article has no abstract