يادبود استاد علم و اخلاق دكتر محمد حسن خالصي

صبح سرد و ابري يكي از روزهاي دي ماه 98 بود. در اولين ساعات سپيده دم خبري اندوه بار پرسه هاي بامدادي من را ميان دنياي مجازي متوقف نمود. پيام ،درگذشت فرزانه اي از تبار نخبه گان اين ديار كهن، دكتر محمد حسن خالصي در سرزميني فراسوي آب هاي نيلگون اين كره خاكي بود و در تعاقب آن شوري اشك جاري شده از چشم هايم به همراه بهتي عميق من را به ياد جمله اي انداخـت كه به خاطر ندارم آن را كجا خوانده بودم: « ما عزيزان مان را پس از سفر ابدي ميان قاب عكس نظاره مي كنيم و آنها درون كاسه سر ما به زيست ادامه مي دهند».

no abstract