رابطه ارضاء نيازهاي بنيادين روانشناختي وتابآوري با فرسودگي شغلي )مورد مطالعه: زنان شاغل دانشگاه آزاد اسلامي واحد سبزوار(

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه ارضاء نيازهاي بنيادين روان­شناختي و تاب‌آوري با فرسودگي شغلي زنان دانشگاه آزاد اسلامي سبزوار انجام شد. پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي است. جامعة پژوهش شامل تمامي زنان شاغل در دانشگاه آزاد اسلامي سبزوار در سال 1395 بود. 86 نفر از زنان به روش تمام شماري به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي گردآوري داده­ها از پرسشنامه­هاي استاندارد نيازهاي بنيادين روان‌شناختي دسي و ريان (BNSQ)، تاب‌آوري كونور و ديويدسون(CD-RISC) و تحليل رفتگي شغلي سينگ(SBI) استفاده گرديد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS20 و به روش‌هاي همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره، در سطح معناداري 05/0P< انجام شد. يافته­هاي پژوهش نشان داد كه بين متغيرهاي ارضاء نيازهاي بنيادين روان‌شناختي و تاب‌آوري با فرسودگي شغلي رابطة منفي و معناداري وجود دارد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون مشخص كرد كه متغيرهاي ارضاء نيازهاي بنيادين روان‌شناختي و تاب‌آوري، 8/30 درصد تغييرات فرسودگي شغلي را پيش‌بيني مي‌كنند. بنابراين با افزايش ارضاء نيازهاي بنيادين روان‌شناختي و تاب‌آوري، مي‌توان كاهش فرسودگي شغلي در زنان كاهش داد.