بررسي روش هاي تدريس سنتي و مدرن و تاثير آن در يادگيري دانشجويان پيام نور اصفهان

يادگيري با سطح بهره وري بالا يكي از اهداف مهم آموزش عالي مي‌باشد. روشهاي سنتي به روش هايي گفته مي‌شود كه اكثر مراكز آموزشي دنيا، در طول تاريخ آموزش و پرورش از آن استفاده كرده اند و امروزه نيز يكي از متداول‌ترين روشهاي حاكم بر مراكز آموزشي هستند. مهمترين اين روشها، روش حفظ و تكرار، سخنراني، پرسش و پاسخ، نمايشي، ايفاي نقش، گردش علمي ، بحث گروهي و روش آزمايشگاهي است. تحقيق در پي بررسي و تبيين روش هاي تدريس سنتي و مدرن و تاثير آن در يادگيري دانشجويان پيام نور اصفهان مي باشد. بر اين اساس پژوهشي در رابطه با دروس علوم انساني مقطع كارشناسي ارشد دانشجويان دانشگاه پيام نور اصفهان با استفاده از شيوه طبقه اي متناسب انجام شده است. آزمودني ها شامل 250 نفر در دو گروه گواه وآزمايشي مي باشند. اين پژوهش با استفاده از پيش آزمون و پس آزمون در گروه هاي آزمايش و گواه صورت گرفت. گروه آزمايش به مدت 3 ماه هر هفته 50 دقيقه تحت آموزش به شيوه مدرن در درس هاي علوم انساني قرار گرفتند و گروه گواه نيز به شيوه معمول و سنتي به يادگيري پرداختند. داده ها و اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از آزمون T و استفاده از نرم افزار spss تحليل گرديد. نتايج و بافته هاي پژوهش حاضر حاكي از تأييد فرض كلي تحقيق مي باشد. اما بايد خاطر نشان كرد كه وقتي داده ها و اطلاعات بصورت خرد مورد مطالعه قرار مي گيرند احتمال ريزش تحليل هاي آماري زياد تر مي شود. و احتمال معنا داري نتايج را كاهش مي دهد.

this article has no abstract