برﻧﺎﻣﻪرﯾﺰي ﺑﺎ روﯾﮑﺮد ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺷﻨﺎﺳﯽ، ﻧﮕﺮﺷﯽ ﻧﻮﯾﻦ در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰي ﻣﻨﻄﻘﻪاي (ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮردي: ﺗﺠﺮﺑﻪ آﻣﺎﯾﺶ اﺳﺘﺎن ﺑﻮﺷﻬﺮ)

ﻣﺴﺌﻠﻪﺷﻨﺎﺳﻰ، ﻣﺸﺨﺺ ﻧﻤﻮدن ﺻﻮرت ﻣﺴﺎﯾﻞ، ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪى آنﻫﺎ و ﺗﺮﺳﯿﻢ ﭼﺎرﭼﻮﺑﯽ از وﺿﻊ ﻣﻮﺟﻮد ﺟﻬﺖ ﻧﯿﻞ ﺑﻪ آﯾﻨﺪه ﻣﻄﻠﻮب و ﻣﻮرد اﻧﺘﻈﺎر ﻣﻰﺑﺎﺷﺪ و از ﭘﺮاﮐﻨﺪهﮐﺎرى، ﺳﻄﺤﻰﻧﮕﺮى، ﺗﮏﺑﻌﺪىﻧﮕﺮى و ﻧﯿﺰ ﺑﻠﻨﺪﭘﺮوازىﻫﺎى ﻏﯿﺮ واﻗﻊﺑﯿﻨﺎﻧﻪ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﻣﯽﮐﻨﺪ. از اﯾﻦ رو ﻻزم اﺳﺖ ﺑﺎ درك ﺻﺤﯿﺤﯽ از ﭼﯿﺴﺘﯽ ﻣﺴﺎﺋﻞ و ﻣﺸﮑﻼت، ﺑﺮاي ﺣﻞ آنﻫﺎ ﭼﺎرهﺟﻮﯾﯽ ﮐﺮد. در اﯾﻦ راﺳﺘﺎ ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺷﻨﺎﺳﯽ اﺳﺘﺎن ﺑﻮﺷﻬﺮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮑﯽ از اﺳﺘﺎنﻫﺎي راﻫﺒﺮدي ﮐﺸﻮر ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ رﻏﻢ ﺑﺮﺧﻮرداري از ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ژﺋﻮﭘﻠﺘﯿﮑﯽ و ﻗﺎﺑﻠﯿﺖﻫﺎ و ﺗﻮاﻧﻤﻨﺪيﻫﺎي ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ در زﯾﺮ ﺑﺨﺶﻫﺎي اﻗﺘﺼﺎدي و ﺗﺠﺎري و در ﺑﺨﺶﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ داراي ﻣﺴﺎﺋﻞ، ﻣﺸﮑﻼت و ﭼﺎﻟﺶﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺗﻮﺳﻌﻪ را در اﯾﻦ اﺳﺘﺎن ﮐﻨﺪ و آن را ﺟﺰو اﺳﺘﺎنﻫﺎي ﮐﻤﺘﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻗﺮار ﻣﯽدﻫﺪ. ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ از ﻧﻈﺮ روش ﺷﻨﺎﺳﯽ، ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ - ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ و از ﻧﻈﺮ ﻧﻮع ﻫﺪف، ﮐﺎرﺑﺮدي اﺳﺖ. ﺟﻬﺖ ﺗﺪوﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﻣﻘﺎﻟﻪ از ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﺳﻨﺎدي و روش ﭘﺎﻧﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ. ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﮐﻪ اﺑﺘﺪا ﺑﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ دﻗﯿﻖ و ﺷﻔﺎﻓﯽ از ﻫﺮ ﯾﮏ از ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﻣﺴﺌﻠﻪ، ﻣﺸﮑﻞ و ﭼﺎﻟﺶ ﭘﺮداﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﺗﺎ ﺗﻔﺎوت ﻣﯿﺎن آنﻫﺎ آﺷﮑﺎر و درك ﺻﺤﯿﺤﯽ از ﻧﺤﻮه دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪي ﻣﻮارد در اﯾﻦ ﺳﻪ ﮔﺮوه ﺑﺪﺳﺖ آﯾﺪ. ﺳﭙﺲ ﻣﺴﺎﺋﻞ اﺳﺎﺳﯽ اﺳﺘﺎن ﺑﻮﺷﻬﺮ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ و اوﻟﻮﯾﺖ ﺑﻨﺪي ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و در ﭘﺎﯾﺎن ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻣﻮارد اﺳﺘﺨﺮاج ﺷﺪه از اﺳﻨﺎد ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش ﭘﺎﻧﻞ در ﻗﺎﻟﺐ ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ، ﻣﺸﮑﻞ و ﭼﺎﻟﺶ دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪي ﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ.