از رويكرد وجودي- انسان گرا تا معنادرماني فرانكل

بدون شناخت رويكرد وجودي انسان‌گرا نمي‌توان فرانكل، تحليل وجود و معنادرماني را شناخت. لذا در اين نوشتار كه از نوع توصيفي تحليلي بوده و پس از مطالعه چندين كتاب و مقاله نوشته شد، با مرور مختصر امواج سه‌گانه روانشناسي، يعني روانكاوي، رفتارگرايي و انسان‌گرايي، به معرفي نظريه خودشكوفايي آبراهام مازلو و نظريه مراجع محوري كارل راجرز به عنوان دو نظريه عمده انسان‌گرايي، هم در مقام يك جنبش اجتماعي و هم در جايگاه نيروي سوم روانشناسي پرداخته شد. سپس به تفصيل مفاهيم نظريه تحليل وجود فرانكل و شيوه درماني او تحت عنوان معنادرماني ، و همچنين نقاط قوت و ضعف آن شرح داده شد. و در پايان نگاهي مقايسه‌اي به اين سه نظريه، در بعد مفهومي و درماني ارائه شد. در نهايت مي‌توان چنين نتيجه گرفت، نظريه‌هاي خودشكوفايي مزلو و نظريه مراجع‌محوري كارل راجرز و نيز نظريه فرانكل هريك به نوبه خود تلاش كردند روح تعالي‌جويي، آزادي، قدرت انتخاب و مسئوليت‌پذيري را به انسان دربند تعارضات دروني فرويدي يا اسير محركات بيروني رفتارگرايي بازگردانند.