فراغت زنان در كلان‌شهرها؛ تبيين مسائل اوقات فراغت زنان متأهل شهر تهران

بدون عنوان

اوقات فراغت فرصتي براي انتقال فرهنگ، تقويت انسجام و نشاط اجتماعي است؛ با اين حال، واقعيت مصرف اوقات فراغتِ زنان در شهرها و به‌ويژه كلان‌شهر تهران حاكي از سهم بسيار كمتر زنان در اوقات فراغت نسبت به مردان و محدوديت جدي امكانات تفريحي، ورزشي و فراغتي آنان است. در پژوهش حاضر به مسائل اوقات فراغت زنان متأهل ساكن شهر تهران پرداخته شده و اين مهم از طريق گردآوري داده‌ها به روش كيفي و با اتخاذ تكنيك مصاحبه نيمه‌ساخت‌يافته، انجام پذيرفته است. يافته‌هاي پژوهش، از خلال مصاحبه با 23 متخصص شامل سياستگذاران، مديران اجرايي و اساتيد دانشگاه بدست آمده است. براي تحليل داده‌ها از تحليل مضمون استفاده شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد، دو دسته مسائل درون‌حاكميتي و برون‌حاكميتي، مسائل فراغتي زنان متأهل شهر تهران را تشكيل مي‌دهند. مسائل درون حاكميتي شامل «حاشيه‌اي شدن»، «فقدان نگاه ويژه به زن»، «بي‌تفاوتي»، «سياست‌هاي نمايشي» و «خلأ مديريتي» است. «محدوديت»، «غلبه مصرف»، «انباشت فراغت» و «پروژه نمايشي بدن» مسائل برون‌حاكميتي هستند. به‌علاوه، مسائل اوقات فراغت زنان متأهل شهر تهران داراي ريشه فرهنگي و ناشي از «كم‌توجهي و كژفهمي فرهنگي» نسبت به «زن» و «اوقات فراغت» است.

فاقد چكيده