رديابي ژن‌هاي كد كننده‌ي فيمبريه‌هاي P، S و Afa در جدايه‌هاي اشريشياكلي ازعفونت‌هاي ادراري

مقدمه: اشريشياكلي عامل مهمي در بروز عفونت مجاري ادراري كودكان و زنان مي‌باشد. در سويه‌هاي اشريشياكلي درگير در عفونت‌هاي ادراري عوامل حدت متعددي شناسايي شده است كه دسته‌ي مهمي از آن‌ها عوامل فيمبريه‌اي P، S و Afa مي‌باشند كه به ترتيب توسط ژن‌هاي papEF، afaBC و sfa/focDE كد مي‌شوند. هدف از اين مطالعه، تعيين حضور و فراواني ژن‌هاي عوامل حدت فيمبريه‌اي در جدايه‌هاي اشريشياكلي از بيماران مبتلا به عفونت ادراري در شهرستان رفسنجان بود. روش‌ها: در اين بررسي، 145 نمونه‌ي ادراري جهت شناسايي اشريشياكلي كشت داده شد. جدايه‌ها بر اساس آزمايش‌هاي بيوشيميايي استاندارد تشخيص داده شد و DNA استخراج شده از جدايه‌ها ي تأييد شده به منظور تعيين ژن‌هاي papEF، afaBC و sfa/focDE به روش Multiplex-PCR (Multiplex-polymerase chain reaction) مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: در مجموع، 122 جدايه‌ي اشريشياكلي از نمونه‌هاي ادراري كشت داده شده، شناسايي گرديد. بررسي ژنوتيپي ژن‌هاي حدت نشان داد كه 38/5 درصد از جدايه‌ها حداقل يكي از سه ژن حدت را دارا بودند. ژن papEF با 18/85 درصد بيشترين فراواني و ژن‌هاي sfa/focDE و afaBC به ترتيب 2/45 و 0/81 درصد فراواني داشتند. 20 جدايه (معادل 16/39 درصد) واجد هر دو ژن papEF و sfa/focDE بودند. نتيجه‌گيري: ژن papEF بيشترين درصد فراواني را به خود اختصاص داد و ژن‌هاي فيمبريه‌اي afaBC و sfa/focDE در رتبه‌هاي بعدي قرار گرفتند.