نقش عوامل رونويسي در تنظيم توسعه و تمايز سلول هاي شبكيه ي عصبي

شبكيه ي عصبي بخشي از Diencephalon است كه به دليل ساختار به نسبت ساده، به عنوان يك مدل مناسب براي مطالعه ي مكانيسم هاي ملكولي توسعه ي سيستم عصبي مركزي كاربرد دارد. حس بينايي، حاصل عملكرد شش نوع نورون است كه در ساختار شبكيه ي عصبي سازمان دهي شده است. پيدايش شبكيه ي عصبي، حاصل تكثير يك سلول پيش ساز مشترك در لايه ي داخلي جام بينايي است كه تحت عوامل متفاوت در يك شيوه ي وابسته به زمان و حفاظت شده در پستانداران، صلاحيت تمايز به سرنوشت هاي مختلف سلولي را كسب مي كند. تخريب و فقدان عملكرد سلول هاي شبكيه در بيماري هاي مختلف شبكيه ايجاد مي شود و فرايند بينايي را در انسان دچار اختلال مي سازد. عدم بازسازي سلول هاي عصبي آسيب ديده ي شبكيه در پستانداران از جمله انسان، يك مشكل شناخته شده است؛ در دهه هاي اخير، طيف وسيعي از تحقيقات در زمينه ي چشم به بررسي امكان جايگزيني سلول هاي شبكيه اختصاص داده شده و تلاش هاي زيادي براي درمان اين بيماري ها انجام شده است. مطالعه و شناسايي عوامل رونويسي دخيل در تمايز نوروني، مي تواند ابزار سودمندي در ژن درماني با هدف بازسازي نورون هاي شبكيه در آينده ي نزديك فراهم سازد.