بررسي اثر تمرين هوازي، استرس صوتي و عصاره‌ي گل سفيد ختمي بر تغييرات رفتارهاي اضطرابي، سطح نيتريك اكسايد و سروتونين پلاسما در موش‌هاي نر صحرايي

مقدمه: استفاده از فعاليت‌هاي بدني و داروهاي گياهي براي درمان بيماري‌هاي عصبي نظير اضطراب سابقه‌ي طولاني دارد. مطالعه‌ي حاضر، با هدف بررسي اثر تمرين هوازي و تزريق عصاره‌ي گل سفيد ختمي با استرس صوتي بر تغييرات رفتارهاي اضطرابي، سطح نيتريك اكسايد و سروتونين پلاسما در موش صحرايي نر انجام شد. روش‌ها: تعداد 35 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار بالغ با محدوده‌ي وزني 20/57 ± 170/82 گرم انتخاب شدند. موش‌ها به طور تصادفي به 5 گروه 7 تايي شامل شاهد، استرس صوتي، تمرين + استرس صوتي، عصاره‌ي گل سفيد ختمي + استرس صوتي و استرس صوتي + تمرين + عصاره‌ي گل سفيد ختمي تقسيم شدند. موش‌ها در معرض استرس صوتي صداي ضبط شده ترافيك 15 ± 95 دسي‌بل روزانه 5 ساعت به مدت 60 روز و تمرين هوازي بيشينه و زير بيشينه به صورت 5 روز در هفته و به مدت 60 روز قرار گرفتند. تزريق عصاره‌ي گل سفيد ختمي به ميزان 500 ميلي‌گرم به ازاي هر كيلوگرم از وزن بدن داخل صفاقي صورت گرفت. براي تعيين غلظت نيتريك اكسايد و سروتونين پلاسماي خون از كيت حيواني مخصوص رت استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل نتايج از آزمون One-way ANOVA و آزمون تعقيبي Tukey استفاده و 0/05 ≥ P به عنوان سطح معني‌داري در نظر گرفته شد. يافته‌ها: در گروه تزريق عصاره‌ي گل سفيد ختمي + تمرين هوازي + استرس صوتي، ميزان اضطراب كمتر و نيتريك اكسايد و سروتونين زيادتر از گروه استرس صوتي در مقايسه با گروه شاهد بود (0/01 P). نتيجه‌گيري: تمرين هوازي و تزريق عصاره‌ي ختمي ميزان اضطراب و سروتونين پلاسمايي خون ناشي از استرس صوتي را جبران كرد؛ در اين ميان، نقش تمرين هوازي به مراتب بيشتر از عصاره‌ي گل سفيد ختمي بود.