بررسي عوامل مؤثر بر ارزشيابي استادان توسط دانشجويان از ديدگاه اعضاي هيأت ‌علمي و دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي جندي‌ شاپور اهواز

زمينه و هدف: يك از اهداف مهم آموزش عالي، ارزشيابي عملكرد آموزشي استاد به منظور ارتقاي تدريس است. در اين رابطه، ارزشيابي دانشجويان از استادان، يكي از رايج ترين روش هاي ارزشيابي در دانشگاه ها و مراكز آموزشي به شمار مي رود. نتايج ارزشيابي مي تواند فرايندهاي آموزشي را ارتقا دهد و باعث افزايش عملكرد شغلي و پويايي آموزش مدرسان گردد. اين تحقيق با هدف مقايسه ديدگاه اعضاي هيأت علمي و دانشجويان در مورد عوامل مؤثر بر ارزشيابي دانشجو از استاد انجام گرديد. روش كار: مطالعه توصيفي تحليلي حاضر به شيوه مقطعي، با مشاركت 93 استاد و 93 دانشجو كه با روش نمونه گيري طبقه اي تصادفي انتخاب شده بودند، انجام پذيرفت. ابزار جمع آوري اطلاعات، پرسش نامه محقق ساخته مشتمل بر سه حيطه اخلاقي و رفتاري (8 گويه)، آموزشي (10 گويه) و رعايت قوانين آموزشي (8 گويه) بود كه روايي محتوايي و صوري آن از ديدگاه متخصصان مورد تأييد قرار گرفت. داده ها با استفاده از آمار توصيفي و آزمون Independent t در نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل گرديد. يافته ها: ميانگين كلي نظرات اعضاي هيأت علمي نسبت به ويژگي اخلاقي و رفتاري، آموزشي و رعايت قوانين آموزشي به ترتيب (52/0 ±) 45/3، 84 /0 ±) 32/4 و (58/0 ±) 59/4 به دست آمد. بر اساس ديدگاه دانشجويان نيز، ويژگي اخلاقي و رفتاري، آموزشي و رعايت قوانين آموزشي به ترتيب داراي مقادير (47/0 ±) 25/3، (78/0 ±) 04/4 و (71/0 ±) 36/4 بود. همچنين، نتايج آزمون Independent t با فرض برابري واريانس هاي دو گروه، نشان داد كه در ميان ويژگي هاي سه گانه، اختلاف ميانگين نسبت به حد متوسط معني دار نبود. نتيجه گيري: تلاش در جهت بهبود وضعيت ارزشيابي در دانشگاه ها با كمك مسؤولان و صاحب نظران از يك سو و گنجاندن آن در محتواي برنامه هاي درسي ضمن خدمت استادان از سوي ديگر، مي تواند كمك شاياني به بهبود وضعيت اين امر نمايد.