بررسي عناصر فرا طبيعي در شاهنامه (جادو و جادوگري، پيشگويي)

شاهنامه بزرگترين و پرمايه ترين دفتر شعري بازمانده از عهد ساسانيان و غزنويان و مهم ترين سند ارزش و عظمت زبان فارسي و روشن ترين گواه شكوه و رونق فرهنگ و تمدن ايراني است. شاهنامه نه تنها يك اثر حماسي و ادبي بلكه آيينه تمام نماي حيات بشري و منبعي بسيار غني از ميراث مشترك ايرانيان است كه در آن مي توان استمرار هويت ايراني را از دنياي اسطورها و حماسه ها تا واپسين فرمانروايان ساساني آشكار ديد. يكي از مباحث قابل توجه در شاهنامه جادو و جادوگري و بخت، تقدير، طالع بيني و پيشگويي است. در اين مطالعه به بررسي جادو و جادوگري و پيشگويي پرداخته شده است. بر اساس نتايج به دست آمده، فردوسي واژه جادو را به مفهوم بدذاتي و نيرنگ بازي به كار برده است. بخت و تقدير و طالع بيني از جمله عناصر برجسته ي حماسي است كه در شاهنامه نمو دهاي فراواني دارد. هدف مقاله ي حاضر، بررسي و تحليل جادو و جادوگري، امور جادويي و پيشگويي در شاهنامه است.