بررسي همبستگي درك شنيداري با دانش نحوي در دانشجويان كارشناسي زبان و ادبيات عربي دانشگاه كاشان

اين پژوهش به منظور درك ميزان ارتباط درك شنيداري در زبان دوم و توانش نحوي انجام شد. با توجه به ضرورت كميت‌بخشي متغيرهاي مورد پژوهش، آزمون محقق‌ساخته قضاوت نحوي (با تكيه بر درك معرفه و نكره در درونِ متن) به منظور سنجش دانش نحوي و آزمون محقق ساخته تبديل متن به نوشتار براي سنجش مهارت شنيداري استفاده شد. نمونه آماري اين پژوهش 36 دانشجوي رشته زبان عربي نيمسال هفتم دانشگاه كاشان در دو سال تحصيلي متوالي 1396 و 1397 بود كه از طريق نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. با توجه به ماهيت مسأله پژوهشي مورد مطالعه، روش تحقيق كميِ توصيفي تحليلي انتخاب شد. داده‌هاي گردآوري شده با روش‌هاي آماري توصيفي و استنباطي تحليل شد. يافته‌ها نشان داد كه همبستگي مثبت و ضعيفي بين دو متغير دانش نحوي از يك سو و توانش شنيداري از سوي ديگر وجود دارد. از آن‌جايي كه اين دو متغير از درجه همبستگي بسيار ضعيفي برخوردار بودند، مي‌توان گفت كه متغيرهاي پيش‌بيني كننده مهارت شنيدار شامل همه توانش‌هاي ذكر شده در مدل ارتباطي مي‌باشند و مهارت شنيدن در زبان خارجي متأثر از عوامل بسياري مانند دانش لغوي، آشنايي و دانش محتوايي، عوامل فردي، ميزان توجه، حافظه شنيداري و شرايط زماني و مكاني حاكم بر فعاليت شنيداري است.