بررسي رابطه فردگرايي و شهريت با دغدغه محيط زيستي (مطالعه موردي دانشجويان دانشگاه تبريز)

مفهوم دغدغه محيط زيستي از زواياي مختلفي بررسي شده اما در سالهاي اخير با تفكيك آن از مفاهيمي نظير نگرش، آگاهي و هوشياري به شكلي مستقل به عنوان متغيري متشكل از مفاهيم عيني و ذهني در قالب ابعاد افقي و عمودي بررسي مي شود. پژوهش حاضر براساس نظر شافرين مولفه هاي سازنده بعد افقي دغدغه محيط زيستي شامل: محرك احساسي، مولفه شناختي، اراده رفتاري و رفتار عملي را در ارتباط با متغيرهاي مستقل بررسي مي‌كند. جامعه آماري تحقيق دانشجويان دانشگاه تبريز و نمونه آماري آن با استفاده از فرمول كوكران 387 نفر تعيين شده و با استفاده از نمونه گيري طبقه اي تمام دانشكده هاي دانشگاه بررسي شده است. ابزار گردآوري اطلاعات، پرسشنامه استاندارد نگرش زيست محيطي، و پرسشنامه هاي فردگرايي شولراف و شهريت مك دِيد و اِدير است. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون هاي متناسب با سطح سنجش متغيرها از طريق نرم افزار SPSS انجام شده و يافته‌هاي تحقيق نشان مي دهد ميانگين دغدغه محيط زيستي 37.17 و برحسب جنسيت پاسخگويان متفاوت است. همچنين يافته‌ها نشان مي دهد، فردگرايي با ضريب رگرسيون استاندارد 0.154 و شهريت با ضريب استاندارد 0.116 به ترتيب بيشترين اثرات مثبت و معنادار را بر ميزان دغدغه محيط زيستي دانشجويان دارند.