كيفيت علوفه گونه‌هاي مهم مرتعي در مراتع كوهستاني الموت قزوين و بادامستان زنجان

آگاهي از كيفيت علوفه گياهان مرتعي و شناخت ويژگي‌هاي ضد كيفي آنها، يكي از ملزومات اساسي در مديريت تغذيه دام در مرتع است. به همين منظور در پژوهش حاضر، كيفيت علوفه 23 گونه مرتعي (Acantholimon flexuosum ، Agropyron trichophorum، Astragalus capax ، Astragalus demavandicus ، Astragalus micricephalus ، Astragalus vereciferom، Bromus tomentellus، Centaurea aucheri ، Centaurea virgata، Chaerophyllum macropodum، Cirsium haussknechtii ، Cousinia calocephala ، Cousinia esfandiari ، Euphorbia denticulate ، Festuca ovina، Hypericum scabrum، Nepeta heliotropifolia، Prangus ferulacea، Tanacetum polycephalum، Thymus kotschyanus، Verbascum speciosum ، Veronica orientalis و Vinca herbacea) موجود در تركيب گياهي مراتع كوهستاني الموت قزوين و بادامستان زنجان به عنوان مراتع معرف ناحيه رويشي ايران و توراني، تعيين شد. براي اين منظور در سه مرحله رشد (رشد رويشي، گلدهي و بذر دهي) از گونه‌هاي مذكور در سال 1387 نمونه‌برداري شد. سپس مقادير شاخص‌هاي كيفيت علوفه در آنها تعيين گرديد. براي مقايسه گونه‌ها و مراحل رشد از نظر شاخص‌هاي كيفيت علوفه، از تجزيه واريانس يك طرفه و به منظور مشاهده منابع تغييرات درون گروهي، از آزمون مقايسه دانكن استفاده شد. نتايج حاصل نشان داد كه ميانگين مقادير پروتئين خام، ماده خشك قابل هضم و انرژي متابوليسمي گونه‌هاي مورد مطالعه در واحد وزن پوشش گياهي در مراحل اوليه رشد مرتع (رشد رويشي و گلدهي)،‌ بيشتر و در مراحل پاياني رشد (مرحله بذردهي)، كمتر از حد بحراني آن براي نياز روزانه نگهداري واحد دامي است.