ميزان تأثيرگذاري قاعده لاضرر در تحقق خيار غبن

فاقد عنوان لاتين

اين مقاله پيرامون ميزان تأثيرگذاري قاعده لاضرر در تحقق خيار غبن است، ترديدي نيست كه به هنگام ظهور غبن، حق فسخ عقد براي شخص مغبون ايجاد مي­ شود. مقاله حاضر با بهره ­مندي از روش توصيفي ـ تحليلي با استفاده از منابع كتابخانه‌اي درصدد پاسخگويي به اين سؤالات است كه چه عواملي موجب مي­ گردد كه بستر و مقتضي تحقق خيار غبن فراهم گردد، چه عواملي عناصر استمرار بقاي خيار غبن هستند و در نهايت چگونه مي‌توان تعارض قاعده لاضرر را با مفاد ماده 421 قانون مدني برطرف نمود. مباني خيار غبن را بايد محدود به سه عامل دانست: تراضي متعاقدين، قاعده لاضرر و سوءاستفاده غابن، اما عناصر استمرار بقاء خيار غبن را بعد از تحقق اين خيار در عالم اعتبار عبارت­اند از: اطلاق روايات، سؤاستفاده غابن، استقرار امنيت و سلامت قراردادي، اصل استصحاب و اراده ضمني. در مورد تعارض ظاهري قاعده لاضرر و مفاد ماده 421 قانون مدني بايد اين­گونه اذعان نمود كه قاعده لاضرر شرط تحقق و حيات خيار غبن به حساب مي­آيد اما شرط استمرار بقاي اين خيار محسوب نمي‌شود به همين دليل است كه با پرداخت كليۀ خسارات و مابه­ التفاوت مبلغ قراردادي از طرف غابن به شخص مغبون اين خيار ساقط نمي ­گردد.