ارتباط ميان چاقي و اختلال رفلاكس معدي مروي در بزرگسالان ايراني

مقدمه: چاقي، يكي از عوامل مرتبط با اختلال رفلاكس معدي- مروي مي‌باشد. با اين حال، يافته‌هاي حاصل از مطالعات انجام شده در رابطه با چاقي و رفلاكس، ضد و نقيض هستند. هدف از انجام اين مطالعه، بررسي ارتباط ميان چاقي با رفلاكس در گروه بزرگي از جمعيت بزرگسال ايراني بود. روش‌ها: در اين مطالعه‌ي مقطعي انجام شده روي 4457 بزرگسال، اطلاعات در مورد متغيرها با استفاده از پرسش‌نامه‌ي خود-اجرا به دست آمد. با استفاده از اندازه‌هاي تن‌سنجي برگرفته از اين پرسش‌نامه‌، افراد بر اساس شاخص توده‌ي بدني به سه دسته افراد با وزن طبيعي، افراد با اضافه وزن و افراد چاق و بر اساس اندازه‌ي دور كمر به سه دسته افراد با دور كمر طبيعي، افراد داراي اضافه وزن شكمي و افراد با چاقي شكمي طبقه‌بندي شدند. شيوع رفلاكس با توجه به معيارهاي III ROME مشخص شد. يافته‌ها: شيوع رفلاكس معدي- مروي در بين افراد مورد مطالعه، 23/9 درصد بود. در مدل خام، افراد چاق در مقايسه با افراد با وزن طبيعي، 58 درصد شانس بيشتري براي ابتلا به رفلاكس داشتند (نسبت شانس = 1/58، 95 درصد فاصله‌ي اطمينان: 1/98-1/25)، اما با تعديل اثر تمامي عوامل مخدوشگر، ارتباط بين چاقي و اندازه‌ي دور كمر از حالت معني‌داري خارج شد (نسبت شانس = 1/06، 95 درصد فاصله‌ي اطمينان: 1/48-0/75). پس از تعديل براي متغيرهاي بالقوه از جمله رفتارهاي تغذيه‌اي، افراد با چاقي شكمي 43 درصد شانس بيشتري براي ابتلا به رفلاكس داشتند (نسبت شانس = 1/43، 95 درصد فاصله‌ي اطمينان: 1/85-1/13)؛ با اين وجود، وقتي متغير وزن تعديل شد، اين ارتباط از حالت معني‌داري خارج شد (نسبت شانس = 1/26، 95 درصد فاصله‌ي اطمينان: 1/65-0/96). آناليزها به تفكيك جنس، نشان دهنده‌ي عدم وجود ارتباط بين چاقي و ابتلا به رفلاكس در مردان بود. زنان با چاقي عمومي 43 درصد و زنان با چاقي شكمي 51 درصد، شانس بيشتري براي ابتلا به رفلاكس داشتند؛ اما تعديل بيشتر براي دور كمر و شاخص توده‌ي بدني اين ارتباط‌ها ناپديد شد. پس از تعديل براي عوامل مخدوشگر بالقوه، ارتباط معني‌داري بين چاقي و چاقي شكمي با تكرر و همچنين شدت علايم رفلاكس يافت نشد. نتيجه‌گيري: ارتباط مثبت معني‌داري بين چاقي عمومي و اختلال رفلاكس معدي- مروي مشاهده شد كه پس از در نظر گرفتن رفتارهاي تغذيه‌اي و اثرات متقابل دور كمر، از بين رفت. افراد با چاقي شكمي نيز نسبت به افراد با دور كمر طبيعي، شانس بالاتري براي ابتلا به رفلاكس داشتند.