مقايسه‌ي دز دريافتي چشم‌ها، غده‌ي تيروئيد و پاروتيد در آزمون‌هاي Cone Beam Computed Tomography (CBCT) دنداني و پانوراميك دستگاه CRANEX® 3D

مقدمه: با توجه به اين كه در راديولوژي دنداني، كاربرد Cone beam computed tomography (CBCT) رو به افزايش است و بخش‌هاي داراي اين تجهيزات در حال رشد هستند، تعيين دز و ارزيابي خطرات پرتوهاي يونيزان امري ضروري است. در اين مطالعه، دز جذبي تيروئيد، پاروتيد و چشم‌ها در دو آزمون CBCT (فك بالا و پايين) و پانوراميك با دستگاه CRANEX® 3D در بيماران مقايسه شد.روش‌ها: براي هر بيمار 5 عدد Thermoluminescence dosimeter (TLD) به صورت يك جفت پشت پلك بالاي هر چشم، يك جفت 2 سانتي‌متر جلوي غضروف كوچك قدامي گوش و يك عدد در قسمت مياني گردن مورد استفاده قرار گرفت. براي مقايسه‌ي دز جذبي اندام‌هاي مختلف در دو آزمون، ميانگين دز جذبي محاسبه گرديد.يافته‌ها: در آزمون پانوراميك، چشم راست با 0.002 ± 0.02 ميلي‌گري، كمترين ميانگين دز جذبي و پاروتيد راست با 0.053 ± 0.283 ميلي‌گري بيشترين ميانگين دز جذبي را داشتند. در آزمون CBCT، بيشترين ميانگين دز جذبي مربوط به پاروتيد راست (0.780 ± 4.650 ميلي‌گري) و كمترين آن مربوط به چشم چپ (0.04 ± 0.311 ميلي‌گري) بود. ميانگين دز جذبي چشم‌ها، تيروئيد و غدد پاروتيد در پانوراميك برابر با 0.003 ± 0.022، 0.002 ± 0.027 و 0.51 ± 0.270 ميلي‌گري و در CBCT برابر 0.05 ± 0.330، 0.051 ± 0.389 و 0.740 ± 4.410 ميلي‌گري به دست آمد. دز جذبي دو آزمون، براي تمام اعضا اختلاف معني‌داري را نشان مي‌دهد (0.001 P).نتيجه‌گيري: به دليل تابش وسيع‌تر (تابش مخروطي شكل) و شرايط تابش بالاتر در CBCT، دز جذبي تمام اعضا در اين آزمون بيشتر از آزمون پانوراميك (بيش از 10 برابر) است.