بررسي نتايج بازسازي ضايعات وسيع اندام تحتاني با استفاده از فلپ‌هاي آزاد

مقدمه: هدف از درمان و بازسازي ضايعات وسيع بافت نرم اندام تحتاني، پوشش و ترميم زخم، حفظ عملكرد اندام‌هاي آسيب ديده، جلوگيري از قطع عضو و حفظ كيفيت زندگي بيمار است. روش‌ها: اين مطالعه يك مطالعه‌ي توصيفي تحليلي بود. اين مطالعه، در مركز آموزشي درماني الزهراي (س) اصفهان بر روي 27 بيمار انجام شد كه در سال‌هاي 94-1390 تحت بازسازي ضايعات وسيع اندام تحتاني با فلپ آزاد (Free flap) قرار گرفته بودند. در اين مطالعه، علت و محل ضايعه، نوع فلپ آزاد، نوع آناستوموز، ميزان موفقيت كلي فلپ آزاد در پوشش ضايعات (Survival rate)، عوارض و علل آن مورد بررسي و مطالعه قرار گرفت. يافته‌ها: 27 بيمار، 26 مرد و 1 زن با ميانگين سني 31 سال با ضايعات وسيع اندام تحتاني طي سال‌هاي 90-1394 با ميانگين مدت پي‌گيري 2 ماه، تحت مطالعه و بررسي قرار گرفتند. محل ضايعات، يك سوم مياني و تحتاني ساق پا (21 مورد)، پاشنه و كف پا (4 مورد) و زانو (2 مورد) و علت ضايعات، تروما (25 مورد) و زخم مزمن (2 مورد) بود. نوع Musculocutaneous free flap استفاده شده عبارت از Latissimus dorsi (15 مورد)، Rectus abdominis (8 مورد) و Gracilis (4 مورد) با آناستوموز عروقي End to end (43 مورد) و End to side (11 مورد) بود. موفقيت كلي فلپ آزاد در پوشش كامل ضايعات 88/9 درصد (24 از 27) به دست آمد. سه مورد رد كامل فلپ به علت ترومبوز به دليل استفاده از گرافت وريدي، وجود وريدهاي واريسي و شريان آترواسكلروتيك مشاهده شد. نتيجه‌گيري: فلپ آزاد در صورت وجود پايه‌ي عروقي مناسب، روش قابل اعتمادي براي بازسازي ضايعات وسيع اندام تحتاني مي‌باشد.