مقايسه‌ي تأثير تجويز وريدي پاراستامول، دگزامتازون و تركيب پاراستامول و دگزامتازون در پيش‌گيري از سردرد پس از بي‌حسي نخاعي در جراحي سزارين

مقدمه: مطالعه‌ي حاضر، با هدف تعيين تأثير تجويز وريدي پاراستامول، دگزامتازون، تركيب پاراستامول و دگزامتازون بر سردرد پس از بي‌حسي نخاعي در جراحي سزارين انجام شد.روش‌ها: در يك مطالعه‌ي كارآزمايي باليني، 220 بيمار كانديداي سزارين در 4 گروه 55 نفره توزيع شدند و گروه‌ها به ترتيب 1 گرم پاراستامول، 8 ميلي‌گرم دگزامتازون، 1 گرم پاراستامول + 8 ميلي‌گرم دگزامتازون و گروه شاهد، با حجم مشابه نرمال‌سالين دريافت كردند. بروز سردرد بعد از عمل در چهار گروه تعيين و مقايسه گرديد.يافته‌ها: فراواني بروز سردرد در چهار گروه معني‌دار بود؛ به طوري كه در 6 ساعت بعد از عمل، در چهار گروه دگزامتازون، پاراستامول، دگزامتازون + پاراستامول و شاهد، به ترتيب 23.60، 20.00، 10.90 و 40.00 درصد دچار سردرد شدند (0.004 = P). در 12 ساعت بعد از عمل نيز در چهار گروه پيش‌گفته، به ترتيب 25.15، 20.00، 10.90 و 0.004 درصد افراد، دچار سردرد شدند (0.004 = P). در 24 ساعت بعد از عمل نيز به ترتيب 21.81، 20.00، 10.90 و 34.50 درصد افراد سردرد داشتند (0.027 = P).نتيجه‌گيري: استفاده از تركيب دارويي پاراستامول و دگزامتازون، مؤثرتر از كاربرد تك‌تك اين داروها مي‌باشد. مضاف بر اين كه مصرف هم‌زمان اين دو دارو، با كاهش دز مصرف دگزامتازون همراه است و از آن جايي كه پاراستامول به تنهايي تأثير كاملي در پيش‌گيري از سردرد بعد از عمل ندارد و از طرف ديگر، مصرف زياد دگزامتازون با بروز برخي عوارض جانبي از همراه مي‌باشد، به نظر مي‌رسد استفاده از پاراستامول + دگزامتازون، تركيب دارويي مناسبي در پيش‌گيري از سردرد بعد از عمل جراحي سزارين تحت بي‌حسي نخاعي باشد.