بررسي توزيع فراواني شكستگي‌هاي اطراف آرنج در كودكان 18-2 ساله‌ي مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان‌هاي آيت‌اله كاشاني و الزهراي (س) اصفهان در سال‌هاي 96-1393

مقدمه: شكستگي آرنج به خصوص شكستگي سوپراكونديلار، يكي از شايع‌ترين شكستگي‌ها در اطفال است. بنابراين، هدف از انجام اين مطالعه، بررسي توزيع فراواني شكستگي‌هاي اطراف آرنج در كودكان 18-2 ساله‌ بود. روش‌ها: در اين مطالعه، 340 بيمار با سن 18-2 سال با شكستگي آرنج كه در سال‌هاي 96-1393 به واحد اورژانس بيمارستان‌هاي آيت‌اله كاشاني و الزهراي (س) اصفهان مراجعه كرده بودند، وارد مطالعه شدند. اطلاعات سن، جنس، نوع شكستگي، فصل ايجاد آسيب، مكانسيم و آسيب‌هاي عروقي و عصبي مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: 340 بيمار با ميانگين سني 4.94 ± 7.88 سال در اين مطالعه شركت كردند. بيشتر بيماران در محدوده‌ي سني زير 4 سال (31.8 درصد) و 4.8 سال (31.5 درصد) بودند. از سوي ديگر، 75.6 درصد بيماران پسر بودند. شايع‌ترين نوع شكستگي در بيماران سوپراكونديلار (65.0 درصد)، شايع‌ترين فصل ايجاد شكستگي بهار (38.5 درصد) و شايع‌ترين مكانسيم آسيب افتادن (87.6 درصد) بود. از جمله آسيب‌هايي كه به دنبال اين شكستگي‌ها ايجاد شده بود، شامل 10 درصد آسيب عروقي و 16.5 درصد آسيب عصبي بود. نتيجه‌گيري: شكستگي آرنج به خصوص نوع سوپراكونديلار، در جنس مذكر و در رده‌ي سني 8-4 سال شايع‌تر است، به طور معمول با افتادن رخ مي‌دهد و با آسيب‌هاي عروقي و عصبي همراهي دارد. كنترل و درمان مناسب آن، مي‌تواند از بروز عوارض بعدي به دنبال اين شكستگي جلوگيري كند.