بررسي عوامل مرتبط با گرايش مردان متأهل به روابط خارج از چهارچوب زناشويي (نمونه موردي مردان متأهل شهر شيراز)

يكي از پديده­هاي نو، پيچيده و چالش­برانگيز كه در عصر كنوني زنگ خطر استحكام خانواده و امنيت جامعه را به صدا درآورده و نيازمند توجه مسئولين و انديشمندان حوزه خانواده مي­باشد، معاشرت مردان متأهل با دختران و زنان است. در بروز اين پديده اجتماعي عواملي دخيل است كه اين مقاله در پي كاوش آنان برآمده است. مطالعه حاضر به روش پيمايش و با ابزار پرسشنامه در ميان 543 مرد متأهل شيرازي كه به شيوه طبقه­بندي سهميه­اي انتخاب شدند، انجام گرديده است. اعتبار پرسشنامه صوري و ضريب آلفاي كرونباخ 2/90 درصد مي­باشد. داده­ها با استفاده از نرم افزار SPSS 23 در دو سطح توصيف و تحليل (ضريب همبستگي اسپيرمن) مورد واكاوي قرار گرفتند.نتايج گوياي آن است كه بين ميزان دينداري و رضايتمندي جنسي با معاشرت مردان متأهل و جنس مخالف رابطه منفي و معنادار وجود دارد و بين كمبود عاطفي از طرف همسر، تعارضات زناشويي، ميل به تجربه با افراد متعدد، ديدن تصاوير شهوت انگيز، مشاهده فيلم­هاي مبتذل، ديدن روابط جنسي وحشيانه و غيربهداشتي و غيرواقعي، تنوع طلبي جنسي، تحصيلات، استفاده از اينترنت، ماهواره با رابطه مردان و جنس مخالف نيز رابطه­اي مثبت و معنادار وجود دارد.