پيش بيني رابطه ي بين يادگيري مشاركتي، تفكر خلاق و تفكر انتقادي با مهارت‌هاي اجتماعي دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي

هدف از اين پژوهش «بررسي رابطه ي بين يادگيري مشاركتي، تفكر خلاق و تفكر انتقادي با مهارت‌هاي اجتماعي دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي» بود. پژوهش حاضر، از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ نوع پژوهش توصيفي – همبستگي و جامعه ي آماري شامل كليه دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي خراسان شمالي به تعداد 1700 نفر و نمونه طبق فرمول كوكران 313 نفر با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده مي‌باشد. داده هاي اين پژوهش توسط چهار پرسشنامه يادگيري مشاركتي (مقيمي و همكاران، 1392)، تفكر خلاق (كارتر، 2009)، تفكر انتقادي كاليفرنيا (فاسيون و فاسيون، 1990) و مهارت‌هاي اجتماعي (ايندربيتزون و فوستر، 1992) جمع آوري شد. براي تجزيه‌وتحليل يافته ها از آمار توصيفي و روش هاي آمار استنباطي ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون و  از نرم‌افزار آماري SPSS21 و معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار LISREL8.8  استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين يادگيري مشاركتي و مهارت‌هاي اجتماعي رابطه ي معني‌داري وجود دارد (0.871=r). اما بين تفكر خلاق (0.003=r) و تفكر انتقادي (0.045=r) بر مهارت‌هاي اجتماعي دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي تأثير معنا داري وجود ندارد. همچنين مشخص گرديد كه متغير يادگيري مشاركتي با ضريب اثر 2.38 بيشترين تأثير را روي مهارت‌هاي اجتماعي داشته است.