اختصاص كارآمد ماشينهاي مجازي به ماشينهاي فيزيكي با استفاده از روش فاصله اطمينان با هدف كاهش انرژي در محيط ابري

كاربرد محاسبات ابري جهت انجام پردازشهاي عظيم در طول چندين سال اخير بسيار گسترده شده است. يكي از مشكلاتي كه در محيط ابري بايستي به آن توجه نمود مسئله برقراري كيفيت سرويس با در نظر گرفتن حداقل توان مصرفي در ابرهاست. در اين مقاله، تخصيص مناسب ماشينهاي مجازي به ماشينهاي فيزيكي با توجه به حجم بار كاري با فرمول فاصله اطمينان مورد ارزيابي قرار گرفته است. فرمول فاصله اطمينان روشي آماري است كه به جاي يك مقدار ميانگين داراي بازهاي از اعداد است و به اين طريق اعداد را به سه دسته با ارزشهاي كم، متوسط و زياد دستهبندي ميكند. با توجه به نتايج شبيهسازي در اين مقاله سعي كردهايم نه تنها تخصيص مناسب جهت كاهش مصرف انرژي و كاهش تعداد مهاجرتها را برآورده سازيم، بلكه از كيفيت خدمات نيز براي به حداقل رساندن نقض توافقنامه سطح خدمات اطمينان حاصل كنيم.