تأثير ساليسيليك اسيد در واكنش بذرهاي زوال‌يافته گندم به تنش شوري در مرحله جوانه‌زني

جوانه‌زني مرحله‌اي مهم در استقرار گياهچه است كه نقش مهمي در توليد گياهان زراعي دارد. اين مراحل به شدت تحت ‌تأثير اثرات متقابل كيفيت بذر و تنش‌هاي محيطي قرار مي‌گيرند. اين آزمايش به‌منظور بررسي تأثير ساليسيليك اسيد در واكنش بذرهاي زوال يافته گندم (رقم هامون) در سطوح مختلف شوري در مرحله جوانه‌زني صورت گرفت. آزمايش به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار انجام شد. فاكتورها شامل 2 سطح زوال (صفر و 72 ساعت)، 3 سطح ساليسيليك اسيد (صفر، 0/01و 0/1 ميكرو‌مولار) و 4 سطح شوري (صفر، 50،100 و 150 ميلي‌مولار) بودند. نتايج تجزيه آماري داده‌ها نشان داد كه با افزايش سطوح شوري، در بذرهاي زوال‌يافته سرعت و درصد جوانه‌زني و همچنين طول ساقه‌چه، طول گياهچه، وزن تر ريشه‌چه، وزن تر ساقه‌چه، وزن خشك ريشه‌چه، وزن خشك ساقه‌چه در مقايسه با بذور تيمار نشده كاهش يافت. اما با افزايش سطوح شوري درصد كربوهيدرات و پرولين اندام‌هاي هوايي گندم افزايش يافت، به‌طوري‌كه بيشترين ميزان كربوهيدرات و پرولين در تيمار 150 ميلي‌مولار شوري حاصل شد. تيمار بذور زوال‌يافته با ساليسيليك اسيد سبب بهبود شرايط تنش در گياهچه‌هاي گندم شد. به‌طوركلي نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد كه ساليسيليك اسيد مي‌تواند تحمل بذور زوال‌يافته گندم به شوري را افزايش دهد.

this article has no abstract