پيش بيني اختلال افسردگي دانشجويان بر اساس فرآيند و محتوي خانواده و مهارت حل مساله

زمينه و هدف: سلامت رواني به عنوان يكي از مهم ترين عوامل مؤثر در ارتقا و تكامل انسانها محسوب مي شود. هدف اين پژوهش پيش بيني مشكلات افسردگي دانشجويان بر اساس فرآيند و محتوي خانواده و مهارت حل مساله در دانشجويان مي باشد. روش بررسي: نمونه مورد بررسي شامل 260 نفر از دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات قزوين بود. آزمودني ها به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند و مقياس افسردگي، اضطراب و استرس (DASS) ، مقياس خودگزارش دهي فرايند خانواده و مقياس خود گزارش دهي م حتوي خانواده و پرسشنامه مهارت حل مسأله هپنر (1988) از سوي آنان تكميل شد. يافته ها: تحليل داده ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون،آزمون مقايسه ميانگين ها و تحليل رگرسيون چند متغيري نشان داد كه بين فرآيند و محتوي خانواده و مهارت حل مسأله با افسردگي، اضطراب و استرس در دانشجويان رابطه وجود دارد. بين فرآيند و محتوي خانواده، مهارت حل مسأله و مشكلات عاطفي دانشجويان دختر و پسر تفاوت وجود ندارد . افزون بر اين نتايج پژوهش نشان داد كه فرآيند و محتوي خانواده و مهارت حل مسأله، افسردگي دانشجويان را پيش بيني مي كنند. نتيجه گيري: با توجه به قابليت پيش بيني افسردگي بر مبناي فرايند و محتوي خانواده، مي توان با تقويت مهارتهاي مربوط به فرايند و نيز پتانسيل هاي خانواده، از بروز مشكلات عاطفي جلوگيري نمود.