مقايسه شادكامي و منبع كنترل در نوجوانان مصروع و غير مصروع

زمينه و هدف: مطالعات نشان مي‌دهد كه بيماران مبتلا به صرع، نيم رخ رواني خاصي داشته و بافت روان شناختي و هيجاني خاصي را تجربه مي‌كنند. با توجه به اين امر پژوهش حاضر در بيمارستان نورولوژي شهر تبريز در نيمه دوم سال 93 با هدف مقايسه منبع كنترل و ميزان شادكامي در نوجوانان صرعي و غيرصرعي مي‌باشد. روش بررسي: روش اين پژوهش از نوع علي-مقايسه اي پس رويدادي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه كودكان و نوجوانان مصروع مراجعه كننده به بيمارستان نورولوژي شهر تبريز در نيمه دوم سال 93 تشكيل دادند. تعداد 20 نفر به شيوه نمونه گيري هدفمند از اين جامعه انتخاب و تعداد 20 نفر ديگر از جامعه افراد عادي به عنوان گروه مقايسه انتخاب شدند. و به پرسشنامه‌هاي شادكامي آكسفورد و منبع كنترل راتر پاسخ دادند. داده هاي جمع آوري شده نيز با استفاده از آزمون تحليل واريانس چند متغيره (MANOVA) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: به طور كلي بين افراد صرعي در مقياس شادكامي (025/0=P) و مقياس منبع كنترل (004/0=P) در مقايسه با افراد غير صرعي تفاوت معناداري وجود داشت اما افراد صرعي در زير مقياس هاي منبع كنترل دروني(49/0=P) ، منبع كنترل بيروني(32/0=P) نسبت به افراد عادي تفاوت معناداري مشاهده نشد. نتيجه گيري: در مطالعه حاضر به طور كلي بين ميزان شادكامي و منبع كنترل در افراد مصروع و غير مصروع تفاوت معناداري مشاهده شده لذا با توجه به پژوهش حاضر آموزش برنامه هاي شادي و منبع كنترل به افراد مصروع شايان توجه مي باشد.