نقش تعارض والد- فرزند و سبك‌هاي اسنادي در پيش‌بيني سازگاري اجتماعي دختران نوجوان

زمينه و هدف: عوامل خانوادگي مختلف از جمله كيفيت روابط نوجوانان با والدينشان و همچنين چگونگي برداشت آنها از اين روابط مي‌تواند بر روي سازگاري اجتماعي نوجوانان تاثيرگذار باشد. از اين رو هدف پژوهش حاضر پيش‌بيني سازگاري اجتماعي دختران نوجوان بر‌اساس تعارض والد- فرزند وسبك‌هاي اسنادي بود. روش بررسي: روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه مورد مطالعه در اين پژوهش دانش‌آموزان دبيرستاني دختر در شهر بروجرد بودند كه در سال تحصيلي 93-1392 مشغول به تحصيل بودند و از ميان آنها 300 نفر به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي به‌ عنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي تعارض والد- نوجوان (PACQ)، سبك اسنادي (ASQ) و سازگاري اجتماعي استفاده شد. در اين پژوهش براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون به شيوه گام به گام استفاده شد. يافته‌ها: نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه بين متغيرهاي تعارض والد- فرزند و سازگاري اجتماعي نوجوانان، رابطه معنادار وجود داشت (p<0/01)، اما بين سبك‌هاي اسنادي و سازگاري اجتماعي رابطه معنادار نبود. در نهايت به منظور پيش‌بيني متغير سازگاري اجتماعي نوجوانان، بعد از كنارگذاشتن سبك‌هاي اسنادي نتايج نشان داد كه متغير تعارض والد-فرزند توانست 4/0 از متغير سازگاري اجتماعي را پيش‌بيني كند. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر مي‌توان گفت تعارض بين والدين و فرزندان مي‌تواند پيش‌بيني‌كننده كاهش سازگاري اجتماعي نوجوانان باشد اما سبك‌هاي اسنادي نوجوانان در اين پژوهش نتوانست پيش‌بيني‌كننده سازگاري اجتماعي آنها باشد.