اثربخشي مداخله معنويت‌درماني با رويكرد شناختي رفتاري بر بهبود كيفيت زندگي و بهبود بهزيستي روان‌شناختي همسران جانبازان و ايثارگران

هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي معنويت‌درماني شناختي- رفتاري بر ميزان بهزيستي روان‌شناختي، كيفيت زندگي همسران جانبازان بود. نمونه‌ي اين پژوهش، شامل 40 نفر از همسران جانبازان شهرستان شهرضا بود كه به روش نمونه‌گيري در دسترس، انتخاب شدند و به مقياس بهزيستي روان‌شناختي، فرم كوتاه پرسشنامه‌ي زمينه‌يابي سلامت ، پاسخ دادند. سپس اين افراد به تصادف در دو گروه آزمايش (13 نفر) و كنترل (13نفر) گمارش شدند. هر دو گروه در مراحل پس‌آزمون و پيگيري، مجدداً به پرسشنامه‌هاي پژوهش، پاسخ دادند. براي گروه آزمايش، هشت جلسه‌ي گروهي معنويت‌درماني شناختي- رفتاري، اجرا شد، اما گروه كنترل در معرض هيچ مداخله‌اي قرار نگرفت. براي تحليل داده‌هاي اين پژوهش، از تحليل كواريانس چندمتغيره و آزمون مان ويتني- يو استفاده شد. نتايج نشان داد كه با كنترل نمرات پيش‌آزمون، ميزان بهزيستي روان‌شناختي گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل، در مراحل پس‌آزمون و پيگيري، افزايش معناداري داشته است (05/0P