ارزيابى دلبستگى به مكان: تبيين عوامل و شاخص ها

دلبستگي به مكان از مهم‌ترين ابعاد رابطه انسان و مكان است كه بايد مورد توجه طراحان قرار گيرد. در روند شكل‌گيري دلبستگي به مكان، دو عنصر انسان و مكان از طريق عنصر سوم تعامل انسان و مكان به لحاظ شناختي، عاطفي و عملكردي، وارد يك فرآيند مي‌گردند كه در اين فرآيند زمان به‌عنوان عامل چهارم قابل طرح است. اين پژوهش ابتدا به بررسي نظريه‌هاي موجود در زمينه حس دلبستگي به مكان و چگونگي درك آن توسط مردم پرداخته و عوامل مؤثر بر اين حس را بررسي مي‌كند و درنهايت مدلي براي نشان دادن چگونگي تأثيرات اين عوامل ارائه مي‌كند. در اين مدل، ارزيابي دلبستگي به مكان شامل دو مرحله ارزيابي عوامل انساني و مكاني و ارزيابي تعامل انسان- مكان خواهد بود. در مرحله اول سه عامل ويژگي‌هاي كالبدي، ويژگي‌هاي فعاليتي و ويژگي‌هاي فردي، اجتماعي و فرهنگي مورد بررسي قرار مي‌گيرد. در مرحله دوم نيز پنج شاخص: هويت مكاني، وابستگي كاركردي به مكان، دلبستگي عاطفي، معنا و پيوند و مشاركت اجتماعي مورد ارزيابي قرار مي‌گيرد.