اثربخشي نقاشي‌درماني در كاهش كاستي‌توجه ـ بيش‌فعالي كودكان پسر كم‌توان‌ ذهني آموزش‌پذير

زمينه و هدف: اختلال كاستي توجه- بيش ­فعالي مشكلي متداول ميان كودكان پسر كم­توان­ ذهني آموزش­ پذير است. يكي از روش­هاي پيشنهاد شده جهت درمان، هنردرماني است. بر اين اساس، هدف از مطالعه حاضر، بررسي اثربخشي نقاشي­ درماني در كاهش كاستي توجه- بيش‌فعالي كودكان پسر كم­ توان ذهني آموزش­ پذير است. روش بررسي‌: پژوهش حاضر يك مطالعه ­ي شبه­ آزمايشي بود. جامعه ­ي آماري، شامل كليه­ ي پسران 8 تا 16 سال كم­ توان ذهني آموزش­ پذير مراكز آموزشي استثنايي شهرستان ايلام است.ازميان افرادي كه بالاترين نمره را از فرم معلم مقياس درجه­ بندي كانرز كسب كرده ­اند. 48 نفربه شيوه تصادفي ساده انتخاب و به طورتصادفي به دوگروه تقسيم شدند.گروه آزمايش،دوره آموزشي را در8جلسه دريافت كردند.پس ازاتمام جلسات درماني ويكماه بعد،پس ­آزمون وآزمون پيگيري انجام شد. يافته‌ها: نتايج حاصل از آزمون اندازه­گيري مكرر نشان داد كه ميانگين نمره ميزان كاستي توجه- بيش‌فعالي در پيش ­آزمون وپس ­آزمون درگروه آزمايش تفاوت معنادارداشت،امااين نمر ه در پس ­آزمون وپيگيري تفاوت معناداري نداشت. نتيجه‌گيري: از يافته­ هاي پژوهش مي­توان نتيجه گرفت كه نقاشي­ درماني در كاهش كاستي توجه- بيش‌فعالي كودكان پسر كم ­توان­ ذهني آموزش ­پذير مؤثر است.