نقد و بررسي نوواژه هاي زيست شناسي پيشنهادي فرهنگستان

زبان فارسي بخشي از هويت ملي و ميهني و يكي از افتخارات ماست كه نابودي، يا حتي تضعيف آن به فرهنگ و مليت ما آسيب بزرگي مي رساند. بنابراين، لازم است پاسدار اين ميراث افتخار آفرين باشيم و در حفظ و تقويت آن بكوشيم. زبان پديده اي پويا و هميشه در تغيير و متعلق به همه مردماني است كه به آن سخن مي گويند. مناسبات زباني همواره يكسان نمي مانند و همراه با تغييرات اجتماعي، پيشرفت هاي فناوري و غيره، تغيير مي كنند. اين تغييرات معمولا آسيبي به ساختار اصلي زبان نمي رسانند و حتي گاه آن را ملموس تر و زيباتر مي كنند. فلسفه واژه سازي و واژه گزيني، احيا، اصلاح و نوسازي واژگان علمي آسان تر شدن فهم علم است. هدف از نوشتن اين مقاله نقد و بررسي نوواژه هاي پيشنهادي فرهنگستان زبان و ادب فارسي و ورود آنها به كتابهاي درسي زيست شناسي مدارس و نيز بررسي بعضي از واژه هاي نامناسب و ارائه براي رهايي پيشنهادي براي برخي واژه هاست.