نقش فرهنگي محرميت و روش‌هاي طراحي در تفكيك فضاهاي زنانه و مردانه درمساجد (مقاله پژوهشي)

بدون عنوان

زنان در طول تاريخ براي رسيدن به ارزش‌هاي معنوي نياز به يك مكان داشتند، اين فضاي عبادي همواره دستخوش تغييرات بوده و در نهايت تحولات بسياري در نحوه شكل‌گيري داشته است. موضوع اين پژوهش بررسي فضاي خاص عبادت براي زنان و چگونگي تفكيك آن از فضاي مردانه در مساجد است. اهميت اين پژوهش در اين است كه مسجد فضايي مهم و همواره به صورت روزانه و هفتگي در جوامع اسلامي مورد استفاده قرار مي‌گيرد و متناسب با توسعه جمعيت و گسترش شهرها همواره شمار قابل توجهي مسجد، طراحي و ساخته مي‌شود كه چگونگي طراحي فضاي زنانه در آن‌ها بسيار اهميت دارد. با اختصاص دادن فضايي متعلق به زنان امكان حضور آنان فراهم مي‌شود و منجر به ايجاد مكان‌هاي ديني-عبادي زنانه مي‌شود. اين پژوهش از جنبه داده‌ها كيفي مي‌باشد و از روش تحقيق توصيفي- تحليلي و همچنين روش تحقيق تحليل محتوا استفاده شده است. هدف از انجام اين پژوهش اين است كه راه حل‌هاي گوناگون تفكيك فضاي زنانه در مساجد و مزايا و كاستي‌هاي هر كدام از راه حل‌‌ها و شناسايي انواع روش‌هاي جداسازي فضاي زنان، در سرزمين‌هاي اسلامي مورد بررسي قرار گيرد. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه هر يك از شيوه‌هاي تفكيك و تمايز فضاي زنانه از مردانه (تفكيك با پرده، نيم طبقه، طبقه و...) محاسن و كاستي‌هايي داشته است كه انتخاب هر يك از گزينه‌‌ها هم با توجه به جنبه‌هاي كاركردي مسجد (مسجد جامع، مسجد محله و ...) و هم امكانات ساختماني بوده است.

فاقد چكيده