بررسي الگوي فضايي مصرف آب خانگي در اصفهان و تحليل عوامل اجتماعي و فرهنگي مؤثر بر آن

اين تحقيق با هدف بررسي الگوي فضايي مصرف آب خانگي در مناطق مختلف اصفهان و تحليل عوامل اجتماعي و فرهنگي مؤثر بر آن انجام گرفته است. روش تحقيق در اين پژوهش توصيفي‏ تحليلي است. داده‏ها به دو روش اسنادي و پيمايشي گردآوري شده و با استفاده از روش‏هاي آمار توصيفي و استنباطي از قبيل همبستگي و رگرسيون چندمتغيره و تحليل مسير و با به‏كارگيري نرم‏افزار Spssتجزيه و تحليل شده است. همچنين، براي نشان‏دادن توزيع گروه‏هاي مختلف مقدار مصرف آب خانواده روي نقشه از مدل تحليل خوشه‏اي به روش آناليز مكاني نقاط داغ در نرم‏افزار GISاستفاده شده است. نتايج تحقيق نشان مي‏دهد كه ميانگين مصرف آب خانوارها در منطقه 2 آبفا به‏طور معناداري بيشتر از ساير مناطق است. نتايج تحليل حاكي از آن است كه پنج متغير‏ـ درآمد ماهيانه خانوار، تعداد واحد مسكوني، عمر ساختمان، تعداد اعضاي خانوار، و احساس وظيفه در صرفه‏جويي در مصرف‏ـ به‏طور مستقيم در مصرف آب خانوار تأثير داشته است. علاوه بر اين،شش متغير‏ـ نوع مالكيت مسكوني، تحصيلات سرپرست خانوار، سن سرپرست خانوار، نوع واحد مسكوني، مدت سكونت در واحد مسكوني، و مساحت زيربناي واحد مسكوني‏ـبه‏طور غيرمستقيم در ميزان مصرف آب خانوار تأثيرگذار بوده‏اند. بر همين اساس،براي مديريت تقاضاي مصرف آب خانگي بر توجه به اقدامات فرهنگي در رابطه با ارتقاي سطح آگاهي مصرف‏كنندگان درمورد درك اهميت مسئله كمبود آب و آموزش و اجراي روش‏هاي بهينه مصرف آب خانگي توصيه شده است.