موانع گذار به كشاورزي ارگانيك در بين شالي‌كاران استان مازندران

هدف اين پژوهش، تحليل موانع گذار به كشاورزي ارگانيك در بين شالي‌كاران استان مازندران بود. اين تحقيق كيفي و از روش مطالعه موردي استفاده‌ شده است. جامعه آماري تحقيق شامل كليه شالي‌كاراني بودند كه گواهي توليد محصول سالم را از مؤسسه استاندارد استان مازندران دريافت نموده بودند. براي نمونه‎گيري از روش هدفمند استفاده‌شده است.بر اين اساس، با 15 نفر از شالي‌كاران ارگانيك استان مازندران به‌عنوان نمونه، مصاحبه به عمل آمد. ابزار اصلي مورد استفاده براي جمع آوري اطلاعات، پرسشنامه بازپاسخ (پروتكل) بود و از مصاحبه عميق و مشاهده مستقيم استفاده شد. تجزيه ‌و تحليل داده‌ها با روش شمارش، كدگذاري و توسعه طبقات انجام شد. نتايج مبين آن بود كه شالي‌كاران براي گذار به كشاورزي ارگانيك و يا ماندن در آن با دو دسته موانع كلي، شامل چالش‌ها و هزينه‌ها مواجه هستند. پاسخگويان،‌ نداشتن دانش و آگاهي،‌ عدم‌حمايت‌هاي دولتي،‌ توليدي و آينده هراسي را به‌عنوان مهم‌ترين چالش‌هاي گذار به كشاورزي ارگانيك بيان نمودند و در خصوص هزينه‌ها به هزينه‌هاي مالي و هزينه‌ها از بعد صرف انرژي و زمان، به‌عنوان مهم‌ترين موانع گذار و يا باقي ماندن در كشاورزي ارگانيك اشاره نمودند.