تأثير لايۀ فلزي آلياژ طلا - نقره بر عملكرد حسگرهاي بيولوژيكي مبتني بر تشديد پلاسمون سطحي

The Effect of Au-Ag Alloy Metal Layer on the Performance Biological Sensors Based on Surface Plasmon Resonance

امروزه، حسگرهاي مبتني بر تشديد پلاسمون سطحي به­ علت كاربردهاي وسيع در زمينۀ پزشكي، داروسازي و اندازه­ گيري پارامترهاي شيميايي و فيزيكي بسيار مورد توجه دانشمندان قرار گرفته ­اند. اين حسگر­ها بر­اساس تغييرات شيميايي و زيستي در محيط نمونه طراحي مي­ شوند. در اين مقاله حساسيت حسگر به تغييرات ضريب شكست نمونه مورد بررسي قرار مي‌گيرد. روش بررسي: در اين تحقيق تأثير به­ كار بردن آلياژ طلا- نقره در لايۀ فلزي ساختار اين حسگرها به ­صورت عددي به روش ضرايب بازتاب فرنل كه از رايج ­ترين و اساسي ­ترين روش ­هاي بررسي اينگونه ساختارها هستند، شبيه­ سازي و بررسي شده است. طرح اصلي با توجه به ساختار كريشمان و استفاده از منشور BK7، لايۀ فلزي و در­آخر گرافن بنا نهاده شده است. چشمۀ نوري در اينجا ليزر He-Ne با طول موج8/632 نانومتر مي­ باشد. يافته‌ها: نتايج نشان مي­ دهند كه اثر افزودن لايه­ هاي فلزي متفاوت (طلا، طلا70 درصد-نقره30 درصد، طلا30 درصد-نقره70 درصد و نقره) در ضخامت­ هاي مختلف نتايج متفاوتي را به­ همراه دارد. همچنين تعداد لايه­ هاي متفاوت گرافن در هركدام از ضخامت ­هاي فوق و لايه­ هاي فلزي نتايج گوناگوني ارائه مي­ دهد كه مي­تواند به­ عنوان يك عامل كنترلي مد نظر قرار گيرد. نتيجه‌گيري: با بررسي شبيه­ سازي‌ها و داده‌ها مي‌توان نتيجه گرفت كه حسگرهاي مبتني بر تشديد پلاسمون سطحي بهترين عملكرد را در ضخامت 50 نانومتر دارند. در ضخامت 50 نانومتر به­ ترتيب لايۀ فلزي طلا، طلا70 درصد- نقره30 درصد برابر با نقره و سپس طلا30 درصد- نقره70 درصد بالاترين حساسيت را دارا هستند.

This article has no abstract.