تاثير 8 هفته تمرين قدرتي استقامتي در دو نوبت صبح و عصر بر اينترلوكين 6 و پروتئين واكنشي C در مردان داراي اضافه وزن

زمينه و هدف: شاخص‌هاي التهابي با ايجاد تغيير در تركيب بدن و عملكرد هورمون‌ها، منجر به ايجاد بيماري هاي قلبي عروقي و ديابت مي شوند؛ در حالي كه سبك زندگي فعال و انجام فعاليت هاي بدني، ممكن است منجر به بهبود اين شاخص ها شوند. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر 8 هفته تمرين تركيبي قدرتي استقامتي در دو نوبت صبح و عصر بر اينترلوكين 6 و پروتئين واكنشي C (CRP) در مردان جوان داراي اضافه وزن بود. روش تحقيق: تعداد 40 مرد غير ورزشكار داراي اضافه وزن با ميانگين سني 1.57±24 سال  و شاخص توده بدن 3.6±28.22 كيلوگرم بر متر مربع به صورت تصادفي در دو گروه تمريني و دو گروه كنترل صبح و عصر تقسيم شدند. گروه هاي تمريني به مدت 8 هفته برنامه تمرين تركيبي كه شامل تمرين قدرتي و استقامتي را اجرا كردند، اما گروه هاي كنترل در مدت زمان مداخله، در هيچ گونه برنامه تمريني منظم شركت نكردند. از آزمودني ها قبل و پس از 8 هفته، 5 ميلي ليتر خون سياهرگي جهت اندازه گيري اينترلوكين 6 و CRP گرفته شد. اينترلوكين 6 با استفاده از روش الايزا و CRP با استفاده از روش لاتكس– آگلوتيناسيون مورد سنجش قرار گرفت. تجزيه و تحليل آماري با استفاده از آزمون تحليل واريانس يك سويه و آزمون تعقيبي LSD براي مقايسه هاي بين گروهي؛ و آزمون t وابسته براي مقايسه هاي درون گروهي، در سطح معني داري 0.05 gt;p انجام گرفت. يافته ها: اجراي 8 هفته تمرين تركيبي در زمان صبح و عصر باعث كاهش سايتوكان التهابي اينترلوكين 6 (به ترتيب با 0.01=p و 0.006=p) و CRP (به ترتيب با 0.03=p و 0.02=p) شد. نتيجه گيري: تمرين تركيبي در زمان صبح و عصر سبب كاهش درصدي عوامل پيش التهابي مي گردد. لذا مردان داراي اضافه وزن مي توانند تركيب تمرينات قدرت و استقامت را صرف نظر از زمان اجرا در صبح يا عصر، به منظور كاهش عوامل خطرزا بكار ببرند.