اثر يك دوره فعاليت زير بيشينۀ ركاب زدن همراه با محدوديت جريان خون بر تغييرات خون شناسي مردان فعال

زمينه و هدف: تمرين انسدادي روش تمريني نسبتا جديدي است كه مي تواند آثار تمرين در شرايط هايپوكسي را تا حدودي شبيه سازي كند و اثر مطلوبي بر سلول هاي خوني بگذارد. اين مطالعه به منظور تعيين اثر يك دورۀ كوتاه مدت فعاليت ركاب زدن زيربيشينه همراه با محدوديت جريان خون بر سطح سرمي هموگلوبين، گلبول هاي قرمز خون و هماتوكريت در مردان فعال انجام شد. روش تحقيق: براي اين منظور 24 نفر از دانشجويان تربيت بدني دانشگاه خوارزمي به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به سه گروه ركاب زدن همراه با محدوديت جريان خون (8=n)، ركاب زدن بدون محدوديت جريان خون (8=n) و كنترل (8=n) تقسيم گرديدند. آزمودني‌هاي گروه تمرين با انسداد و تمرين بدون انسداد به مدت 3 هفته، هر هفته 3 جلسه و در مجموع 9 جلسه تمرين كردند. هر جلسه تمرين شامل 3 وهله سه دقيقه اي ركاب زدن با شدت 50 درصد توان حداكثري بود كه بين هر وهله 45-30 ثانيه استراحت وجود داشت. ميزان فشار روي ران در گروه انسداد 170-140 ميلي متر جيوه بود. متغيرهاي وابسته با استفاده از دستگاه سلول شمار هماتولوژي و كيت هاي جمع آوري كنندۀ خون كه حاوي مادۀ ضد انعقاد بودند، اندازه گيري شدند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها، از آزمون هاي t وابسته، تحليل واريانس يك طرفه، و آزمون تعقيبي توكي در سطح معني داري 0/05≥p استفاده گرديد. يافته‌ها: نتايج درون گروهي نشان داد 3 هفته تمرين زير بيشينۀ ركاب زدن همراه با انسداد عروق پا در مقايسه با پيش آزمون، باعث تغييرات معني داري در مقاديرگلبول هاي قرمز (RBC)، هموگلوبين (HGB)، هماتوكريت (Hct) مي شود (0/05 p)؛ اما اين تغييرات در گروه هاي بدون انسداد و كنترل معني دار نبودند. از طرف ديگر، نتايج بين گروهي نشان داد كه 3 هفته فعاليت زيربيشينۀ ركاب زدن همراه با انسداد عروق پا در مقايسه با ساير گروه ها، ميزان HGB (p=0/02)، RBC (p=0/002) و Hct (p=0/03) را به طور معني داري افزايش مي دهد. نتيجه گيري: محدوديت جريان خون موضعي هنگام فعاليت زير بيشينه ركاب زدن اثر مثبتي بر ميزان HGB، RBC و Hct خون دارد؛ از اين رومي توان انتظار داشت تمرين انسدادي تا حدي بتواند اثر تمرين در شرايط هايپوكسي را ايجاد نمايد.