امكان‌سنجي استفاده از آب درياي خزر جهت آبياري گياه اسفناج (Spinacia oleracea L.)

اين تحقيق با هدف بررسي اثر مديريت‌هاي تلفيقي آب دريا با آب چاه بر خواص رشدي گياه اسفناج در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار در دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي گرگان در سال 1395 انجام شد. تيمارهاي مورد استفاده در اين پژوهش شامل چهار مديريت آبياري (آب چاه، آبياري يك در ميان، نيم در ميان و اختلاط 30 درصدي آب دريا و آب چاه) بود. نتايج نشان داد كه مديريت‌هاي آبياري در سطح يك درصد بر وزن تر و خشك بوته و وزن خشك ريشه معني‌دار شده، ولي بر تعداد برگ، وزن تر ريشه، ارتفاع بوته و كلروفيل در سطح احتمال 5 درصد معني‌دار شد. بيشترين ميزان وزن تر و خشك اندام هوايي در تيمار شاهد به‌ترتيب 96 و 19.2 گرم بود. با توجه به اينكه در اكثر صفات آبياري نيم در ميان آب دريا و آب چاه نسبت به تيمارهاي ديگر (30 درصد و يك در ميان) منجر به افت كمتر شده، لذا اين تيمار جهت آبياري گياه اسفناج در شرايط آبياري با آب شور درياي خزر توصيه مي‌شود. تيمار نيم در ميان آب دريا و آب چاه منجر به كاهش 1.05 و 1.1 درصدي وزن تر و خشك اندام هوايي شد.