نقش و جايگاه مردم در حكومت: سير تحول و تكامل مفهوم از قانون اساسي مشروطه تا قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران

فاقد عنوان لاتين

شكل جديد رابطة‌ حقوق و سياست در گفتمان جهان معاصر، انسان را به عنوان دارندة حق‌ها و آزادي‌ها در كانون توجه قرار داده است. در اين گفتمان، حق «تعيين سرنوشت» از مهم‌ترين حق‌هاي بنيادين به شمار مي‌رود كه بر اساس آن، افراد هر جامعه حق تصميم‌گيري و تعيين سرنوشت فردي و اجتماعي خود را دارا هستند. ازآن‌رو كه تمام حق‌ها نيازمند تضمين و حمايت در قوانين بوده و قانون اساسي در سلسله مراتب هنجارهاي حقوقي، به عنوان بالاترين و مهم‌ترين هنجار، نقش تعيين كننده‌اي در تضمين اين حق‌ها مي‌تواند داشته باشد. نوشتار حاضر بر آن است تا با مطالعة تطبيقي، سير تحول مفهوم، مباني و شيوه‌هاي تضمين نقش و جايگاه مردم در حكومت را، به عنوان يكي از حقوق بنيادين‌ در قانون اساسي مشروطه و قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران ارزيابي كند. بررسي‌هاي انجام شده نشان مي‌دهد يكي از نتايج انقلاب مشروطه شناسايي نقش مردم‌ براي نخستين بار و تلاش در جهت تضمين آن بوده است؛ سرآغازي كه در روند تكاملي خود و در جريان انقلاب اسلامي ايران، به نحو كامل‌تري به ثمر نشست و دغدغة تضمين آن در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران عينيت قابل توجهي پيدا كرد.

فاقد چكيده لاتين