بررسي ميزان پارامترهاي تست قلبي و ريوي CPET در جمعيت سالم بالغ

زمينه: تست ورزش قلبي و ريوي (Cardiopulmonary Exersise Test (CPET يك روش باليني است كه بطور گسترده كاربرد دارد. هدف از پژوهش حاضر، دستيابي به مجموعه‌اي كامل از مقادير مرجع براي پاسخ‌هاي قلبي-ريوي به ورزش و ارزيابي ارتباطات احتمالي با جنس، سن و شاخص توده بدني (BMI) بود. روش كار: پرونده 3992 تست ورزش قلبي-ريوي در بيمارستان طي شش سال مورد بررسي قرار گرفت. از اين موارد، 102 پرونده بيماراني كه سابقه مصرف سيگار، ورزش حرفه‌اي، چاقي، بيماري‌هاي قلبي-ريوي و همچنين مصرف داروهاي نشاط آور، كاهنده قند خون و داروهاي قلبي عروقي داشتند، از مطالعه خارج شدند. حداكثر اكسيژن مصرفي Peak VO2 از پرونده‌ها استخراج و ثبت گرديد. تجزيه و تحليل پارامترهاي اساسي مانند آستانه بي‌هوازي (AT)، VO2، حداكثر تهويه (Maximum Ventilation) و پالس اكسيژن (O2 Pulse) با توجه به جنس، سن، بيماران كم تحرك و فعال اندازه‌گيري شد. يافته‌ها: 32% از شركت كنندگان زن و 68% آنها مرد بودند. ميانگين سني بيماران 12± 36 سال بود. ميانگين انحراف معيار متغيرها عبارتند بودند از: AT (49/0 ± 15/1)، VO2 / kg (15/7 ± 84/24)، VO2max (59/0 ± 93/1)، O2Pulse (3 ± 12)، HHR (11 ± 18)، HR (6 ± 90) و VCO2 (71/0 ± 29/2). آناليز رگرسيون خطي چندگانه از نظر قد، وزن و سن انجام شد و تفاوتي بين زن و مرد مشاهده نشد. نتيجه گيري: CPET در ايران معمولاً مطابق با استانداردهاي كشورهاي خارجي انجام مي شود و نتايج به طور عمده بر اساس مقادير مرجع (American Thoracic Society (ATS تفسير مي‌شود. با توجه به تفاوت‌هاي قومي، جغرافيايي و رفتاري بين ايرانيان و افراد ساير مليت‌ها، تعريف جديدي براي ارزش‌هاي طبيعي CPET در ايران ضروري به نظر مي‌رسد كه در اين مطالعه سعي شده كه به آن پرداخته شود.

This Article has no English Abstract