اثربخشي گروه درماني تحليلي لاكاني بر همدلي، پذيرش اجتماعي و كفايت اجتماعي: با پيگيري دو ماهه

مقدمه: وقوع تغييرات چشمگير در نوجواني مي ‌تواند همدلي، پذيرش اجتماعي و كفايت اجتماعي نوجوانان را تحت الشعاع قرار دهد. بنابراين، مداخلات روان تحليلي بر سازش يافتگي هيجاني و اجتماعي نوجوانان ضرورت دارد. هدف: هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي گروه درماني تحليلي لاكاني بر همدلي، پذيرش اجتماعي و كفايت اجتماعي بود. روش: روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون پس‌ آزمون و گروه كنترل با پيگيري دو ماهه بود. در اين پژوهش جامعه آماري كليه نوجوانان دختر مدارس دولتي دوره متوسطه منطقه ۲ شهر تهران در سال ۹۹-۱۳۹۸ بودند. با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده تعداد ۳۰ نفر از آنان در دو گروه آزمايش (۱۵ نفر) و كنترل (۱۵ نفر) قرار گرفتند. گروه‌ آزمايش تحت ۶ جلسه ۹۰ دقيقه ‌اي گروه درماني تحليلي لاكاني قرار گرفتند؛ اما گروه كنترل در ليست انتظار باقي ماند. از مقياس همدلي جوليف و فارينگتون (۲۰۰۶)، پذيرش اجتماعي كراون مارلو (۱۹۶۰) و كفايت اجتماعي فلنر، ليس و فليپس (۱۹۹۰) به منظور گردآوري اطلاعات استفاده شد. براي تجزيه و تحليل اطلاعات از تحليل كواريانس با SPSS ورژن ۲۴ استفاده شد. يافته‌ ها: يافته‌ ها نشان داد كه گروه درماني تحليلي لاكاني بر همدلي عاطفي(۶/۲۹=F) و شناختي(۴/۴۱=F)، پذيرش(۵/۳۶=F)، كفايت شناختي(۱۸/۴۷=F)، رفتاري(۲۰/۹۹=F)، هيجاني(۴/۳۴=F) و آمايه ‌هاي انگيزشي(۱۷/۵۴=F) گروه آزمايش تأثير معناداري در پس‌آزمون و پيگيري داشته است (P ۰/۰۵). نتيجه‌ گيري: نتايج اين پژوهش اثربخشي گروه درماني تحليلي لاكاني را در بهبود همدلي، پذيرش اجتماعي و كفايت اجتماعي دختران نوجوان مورد تائيد قرار داد. بنابراين با توجه به اثربخشي گروه درماني تحليلي در محيط‌هاي مشاوره و روان ‌درماني براي بهبود مشكلات دختران نوجوان از اهميت ويژه‌اي برخوردار است.