شيوه هاي نوين آموزش

تدريس سنتي، يادآور تصويري كليشه اي از يك سالن يا كلاس مملو از فراگيران بوده كه تمركز همه افراد متوجه استاد است. فراگيران موضع منفعل تري را به عهده داشته و صرفاً از مطالب موجود يادداشت برداري مي كنند. تدريس سنتي، فرصت تعامل با يكديگر را از فراگيران مي گيرد. روش تدريس سنتي "گچ و بحث كردن" يا همان سخنراني كه متعلق به صدها سال پيش است در مقايسه با روش هاي تدريس مدرن و نوين از سطح بسيار پاييني برخوردار است. با افزايش سريع عصر ديجيتالي و نوآوري در آموزش، در برهه اي كه فراگيران از گوشي هاي هوشمند، تبلت و لپ تاپ به عنوان ابزار يادگيري استفاده مي كنند و با وجود حجم وسيعي از اطلاعات آنلاين موجود، آيا به نظر هنوز جايي براي تدريس سنتي وجود دارد؟ شيوه هاي تدريس جديد و خلاقانه تر در حال فاصله گرفتن از روش هاي سنتي و يادگيري منفعل هستند. با اين روش فراگيران آزادانه با يكديگر تعامل داشته و در روند درس مشاركت دارند. براي مخاطبان اصلي كه از نسل اينترنت هستند، بسيار مهم است كه روش تدريس با زمان پيشرفته و با تكنيك هاي نوين، تطبيق پيدا كند. در اين مقاله شيوه هاي آموزش نوين در قالب آموزش حضوري و غيرحضوري با تمركز بر نمونه هايي از روش هاي نوين تدريس و آموزش الكترونيكي مورد بررسي قرار گرفته است.