بررسي انديشه هاي تلفيقي در آثار مهدي اخوان ثالث

انديشه هاي تلفيقي در شعر، با هر زمينه اي، اساسا از پيچيده ترين فراورده هاي تخيل شاعرانه است و البته به سبب گستردگي مفاهيم و بار معنايي كه انديشه دارن، تاويل آن ها مخاطب را در مسير نگاه و كيفيت عواطف شاعر هدايت مي كند. شعر اخوان ثالث، به عنوان شاعر برجسته معاصر و صاحب سبك تلفيق و تركيبي از سنت هاي ادبي پيشينيان با زبان و انديشه هاي نوآورانه اي است كه براي نخستين بار در شعر فارسي عرضه مي شود. نويسندگان اين مقاله در پژوهش حاضر كه مطابق با روش كيفي با رويكرد توصيفي - تحليلي حاصل شده است، به بررسي انديشه هاي تلفيقي در آثار اخوان مي پردازند از جمله نتايج حاصل از پژوهش در شعر اخوان كه در سه سطح زباني، ادبي و فكري انجام يافته است عبارتند از: تلفيق از زبان كهن و عاميانه با زبان نو و اديبانه، تلفيقي از حماسه و غزل، تلفيقي از ايران پيش از اسلام و ايران پس از اسلام، تلفيقي از اديان و مذاهب مختلف و تلفيقي از شعر نيمايي با شعر كلاسيك كه اين شاعر توانسته است با نماد گرايي و ديدگاه نوين خود سبكي تازه را در عرصه شعر و ادب اين سرزمين به وجود آورد.