مؤلّفه هاي پسا استعماري در اشعار محمّدتقي بهار

حضور گستردۀ استعمار و تسلّط آن بر بيش از نيمي از مردم دنيا و سرزمين هايشان شايد بهترين دليل و انگيزه براي شكل گيري مطالعات پسااستعماري بود. اين نظريّه، توسّط ادوارد سعيد و كتاب شرق شناسي او شكل گرفت. در اشعار دوره معاصر ايران، مؤلّفه هاي متعدد پسااستعماري و واكنش در برابر اين ايدئولوژي استعماري و تخريب تقابل هاي برتر انگارانۀ غرب و شرق ديده مي شود. اين مقالۀ توصيفي- تحليلي بر آن است تا بيان دارد جلوه هاي پسااستعماري در اشعار ملك الشّعراي بهار چگونه ظهور مي يابد ؟ بررسي ها نشان مي دهد : بسياري از آراي مبارزه طلبانه و استعمارستيز ملك الشّعراي بهار از جمله نظريّاتش در مورد وطن ، هويّت، آزادي و آزادي خواهي و مبارزه با استعمارگران و استبدادگران داخلي در حوزۀ ادبيّات پسااستعماري مي گنجد.