هست ها و بايدهاى شعر كودك: گفت و گو با احمد مهرداد

هنگامي كه از كودك و مدرسه سخن مي‌گوييم، انسان به ياد گل‌ها و درختان زيبايي مي‌افتد كه عاشقانه در اين محيط ملكوتي رشد يافته‌اند و برخي از آنان به سروهاي تناوري تبديل شده‌اند؛ مانند همه شما دوستان ارجمند كه در اين مجله وزين كاري كارستان مي‌كنيد. شعر با خون و جان ما ايرانيان آميختگي و پيوستگي دارد، در گاه‌گاه زندگي ما جاي دارد و اين نشان بالندگي و پويايي فرهنگ ايران است؛ شعرهايي سراسر موسيقي و حكمت و خرد و عشق كه زندگي‌سازند و موجب ماندگاري ما هستند. وقتي شاعر يا نويسنده مي‌خواهد براي دانش‌آموز شعر بگويد، لازم است در گام نخستين عاشق و دلداده اين گروه سني باشد؛ چون عشق چاشني شعر ماندگار و مؤثر است. در گام بعد لازم است درس اين كار را خوانده باشد، مطلع و آگاه و هدفمند قلم بزند و هست‌ها و بايدهاي اين حوزه را به جان و تجربه آموخته باشد.