بررسي روان‌شناختي نقاشي و آموزش آن در دوره پيش‌دبستان

آموزش پيش‌دبستاني پايه و زيربناي آموزش در دوره‌هاي بعدي است. لازمه آموزش همه‌جانبه و شكوفايي ابعاد شناختي، عاطفي، و رفتاري كودكان وجود برنامه‌اي است كه دربردارنده فعاليت‌هاي آموزشي همخوان با ويژگي‌هاي رشدي كودكان اين دوره باشد. توان بازنمايي، يكي از بارزترين ويژگي‌هاي كودكان اين دوره است و نقاشي فعاليتي است همخوان با اين ويژگي (ربيعي، 1388). محيط‌هاي آموزشي، اجتماع و فرهنگ در نقاشي كودكان تأثير بسزايي دارد و بيشتر آموزه‌ها به‌صورت مستقيم‌اند (مجيدي كجوري، 1393). هدف از آموزش نقاشي به كودكان، هنرمندپروري نيست. تمام كودكان به خاطر به دست آوردن غيرمستقيم شناخت و دانش نسبت به محيط، كسب مهارت و جنبه تخليه روحي ـ رواني كه آرامش به ارمغان مي‌آورد، به كشيدن نقاشي علاقه‌مندند (قاسمي، 1395). لذا در اين مقاله، جنبه‌هاي روان‌شناختي نقاشي كودكان و آموزش آن بررسي مي‌شود.